* زندگی همه آن چیزی است که بدست میاوری *

حرفی از دلم :

حقیقت بوی شیرین یاس میداد

وقتی که چشمانم را گشودم و بر چشمان گرمت خیره ماندم.

دنیای من سردتر از آن بود که میپنداشتم

اما روزها رفتند تا نور بخشند گرما دهند و تمامی آنچه نامش خوبیست.

ــ خورشید آرام گفت: یاس من بخند.

آرام خندیدم و نمیدانم داغی جاری بر گونه هایم نامش چه بود؟ چرا؟

خورشید نزدیکتر آمد ... آنقدر نزدیک که چشمانش را دیدم!

ــ گفتم: کلمات را گم کرده ام!

ــ گفت: برای گفتن حرفهایت نیازی به کلمه نیست. چشمانت فریادمیزنند

 کلمات تنها کامل کننده احساس توست زیبای من.

لبخند زدم و کلمه پیدا شد!!!

ــ گفتم: نزدیکتر بیا ... یاسها را از سوختن باکی نیست. از تو سوختن هم

لیاقتی شگرف میخواهد که من خواهان آنم.

نزدیکتر که آمد گفت: میپندارم خود نیز از اصل خود رها شوم. اما چه

کنم که دیگر میخواهم از آن تو باشم.میتوانم؟

نزدیکتر که آمد آرام بر گوشش خواندم : دوستت دارم ... کلمه!

و او آرام نجوا کرد : نه بیش از من ...!

آسمان لرزید ... خدا خندید ... و چیزی مثال نیلوفر پیچید!

و دیگر نه من یاس بودم و نه او خورشید ...!

«« صمیمانه از تمامی خوبیهایت ممنونم خوب من »»

« آرامش حضور پاک لحظه هاست .. بیابش تا سفر نکرده »

خواهان پاکیها باش

                                                          تقديم به هيچكس.م

اين روزا عادت همه رفتن و دل شکستنه.......درد تموم عاشقا پای کسی نشستنه

اين روزا  درد عاشقا  فقط غمه ند يد نه..........مشکل بی ستاره ها يه کم ستاره چيدنه

اين روزا  کار ادما دلای پاک  و بردنه..........عدش اونو گرفتن و به ديگری سپردنه

اين روزا  کار ادما  تو انتظار گذاشتنه...........ساده ترين بهونشون از هم خبر نداستنه

اين روزا سهم عاشقا غصه وبی وفايی...........جرم تمومشون فقط لذت اشناييه

اين روزاچشمای همه غرق نيازشبنمه............روگونه هرعاشقی چندقطره بارون غمه

اين روزاعادت گلامرگ وبهونه کردنه..........کار چشای ادما دل رو ديوونه کردنه

اين روزا قصه هاهمش قصه دل سوزوندنه.....خلاصه حرف همه پر زدن و نموندنه

اين روزا  فرصت  دلا برای عاشقی  کمه......زخمای بی ستاره ها تشنه ياس مرهمه

اين روزا  درد ادما  فقط  غمه  بی  کسيه.......زندگيشون حاصلی از حسرت و دل واپسيه

اين روزا کار گلدونا از شبنمی تر شدن.........ارزوی شقايقا يه شب کبوتر شدنه

هیچکس.س

زندگی رسم خوشایندی نیست

زندگی اجبار است

لاجرم باید زیست

* پروانه ها هم میخواهند پرواز کنند *

اما باد هنوز هم بی پروا میراند و نیمیداند که امید یک پروانه

یعنی چه؟!

حرفی از ناگفته ها‌ :

و کسی گفت: زندگی فقط بوییدن و بوسیدن نیست!!

و من آرام در دل گفتم: میدانم .. اما ای کاش که زندگی تنها همین

چیزهای ساده بود .. سادگی ای که حتی نتوانستیم همین ساده بودن

را ساده  باورکنیم.

زندگی شاید ساده تر از سادگی من باشد ...

و شاید آرزوی همان پروانه ای که تازه پیله را رها کرده ...

و کسی گفت: قاصدک از آن زمانی که باد شروع به وزیدن کرد .. مرد

و من گفتم: اما تو نمیدانی که تاروپودش نه تنها دور در دل خاک خواهد

نشست و هزاران قاصدک متولد خواهند شد

و تو نخواهی دید چراکه باورت تنها به وسعت آیینه هاست ...!!!

سخنی از یک مرد :

«« اگه یه روز شاد بودی آروم بخند که غم بیدار نشه

و اگه یه روز غمگین شدی آروم گریه کن که شادی نا امید نشه. »»

چارلی چاپلین

 LAKE OF SORROW (دریاچه غم )

OCEAN OF TEARS (اقیانوس اشک )

VALLEY OF DEATH (دیار مرگ)

END OF LIFE (پایان زندگی )

  دوری ، عشق را شدت ميبخشد و نزديکی ،قوت  .

پيری مانع از عشق نيست اما عشق تا حدودی مانع از پيريست .

هرگز ندا نستم چگونه ستايش کنم تا آنکه آموختم  .

عشق ناتمام ميگويد: من تو را دوست دارم چون به تو نياز دارم  .

عشق تمام ميگويد: من به تو نياز دارم چون تو را دوست دارم  .

درحساب عشق يک +يک مساوی است با همه چيز و دومنهای يک برابرهيچ  .

عشق چيزی جزيافتن خويش در ديگران و شادکامی در شناخت نيست  .

عشق همانند پروانه ايست که اگر سفت بگيری له ميشودو اگر سست بگيری ميگريزد .

عشق چون ميوه است. ممکن است خوب به نظرآيد اما تا وقتی که نرسيده آن را گاز نزن  .

عشق چون ساعت شنی است . با خالی شدن مغز، قلب پر ميشود .

عشق غلبه خيال بر خرد است  .

مرد به کرات عشق ميورزد ، اما کم . ولی زن به ندرت ،اما بسيار  .

مردها همواره ميخواهنداولين عشق يک زن باشند و زنها دوست دارن آخرين عشق يه مرد باشند .

تنها پاداش عشق ، تجربه عاشقی است  .

با عشق وشکيبائی چيزی ناممکن نيست  .

عشق، قانون نمی شناسد ودوست داشتن  ، اوج احترام به مجموعه ای از قوانين عاطفی است .

عشق ، معيارها را بهم می ريزد و دوست داشتن برپايه ی معيارها بنا ميشود .

عشق ،ويران کردن خويشتن است  و دوست داشتن ساختنی عظيم .

عشق فوران می کند چون آتشفشان و سرازير ميشود چون آبشاری عظيم و دوست داشتن جاری ميشود چون رودخانه ای بر بستری با شيب نرم  .

عشق ناگهان  وناخواسته شعله ميکشد و دوست داشتن از شناختن وخواستن سرچشمه می گيرد .

عشق دق الباب نميکند،مودب نيست ، حرف شنو نيست ، درس خوانده نيست ، درويش نيست .

سربزير نيست ،مطيع نيست ، عشق ديوار را باور نميکند، کوه را باور نميکند ، گرداب را باور نميکند، مرگ را حتی باور ندارد

معصومیت از دست رفته یا طرحی که دیگر هرگز اینچنین کشیده نمی شود !